نوره

[رَ / رِ] (از ع، اِ) چیزی است که برای دور کردن مو از بدن به کار برند، و آن آهک و زرنیخ به هم ساییده است (از غیاث اللغات) حلاق الشعر (برهان قاطع) آهک( 1) (جهانگیری) نوره را از آن جهت نوره گویند که اندام را روشن و سفید و تازه کند (از ترجمهء صیدنه) موی بر مرکّبی که از آهک و زرنیخ و خاکستر و امثال آن کنند و به طلاء آن موی از تن بشود، فارسی آن آهک است (بحر الجواهر از یادداشت مؤلف) واجبی طین حنازرد (یادداشت مؤلف) تنویر دارو || نشان ستور || قطران || زن نیک جادوگر (منتهی الارب) ( 1) - نوره، بالفتح، آهک یعنی چونهء قلعی، و مشهور بالضم است (غیاث اللغات از منتخب اللغات) و در مصطلحات نوشته که نوره به ضم اول و فتح دوم [ ؟ ] چیزی است که برای دور کردن مو از بدن به کار برند و آن آهک و زرنیخ به هم سائیده است، و در برهان به این معنی به ضم اول و سکون دوم است (غیاث اللغات).