نوجبه

: ( [نَ / نُو جَ بَ] (اِ) سیل باشد، هین نیز گویند (لغت فرس اسدی) سیلاب (جهانگیری) (برهان قاطع) (رشیدی) (فرهنگ نظام)( 1 خود تو را جوید همه خوبی و زیب همچنان چون نوجبه جوید نشیب رودکی (از لغت فرس ||) به معنی فرشته هم به نظر آمده ضبط شده است استاد دهخدا در حاشیهء لغت فرس خود « توجبه » است (برهان قاطع) ( 1) - این کلمه در بعض نسخ لغت فرس فی مقاصداللغه: » : رشیدی گوید « در منتهی الارب بیش از ده جا این کلمه توجبه آمده است با تاء، نه نون، و الله اعلم » : نوشته اند العد؛ نوژبه، و عد به کسر عین و تشدید دال در قاموس به معنی آبی [ است ] که از چشم تراود، پس معلوم شد که اصل لغت فارسی سیل؛ » : ولی در منتهی الارب آمده ،« نوژبه به زای فارسی است و [ به ] جیم تازی مولد است، و به معنی آب چشمه است نه سیلاب از حاشیهء برهان قاطع چ معین: نوجبه) در یادداشت های موجود چهار قطعه یادداشت به خط مرحوم دهخدا دیده ) « بالفتح، توجبه نوجبه، به معنی سیل، ظاهراً مصحّف باشد در » : یادداشت دوم ،« نوجبه مصحف توجبه، به معنی سیل » : شد که عیناً نقل می شود نوجبه، به معنی سیل، کلمه » : یادداشت دیگر ،« منتهی الارب همه جا توجبه آمده است و در صحاح الفرس نیز توجبه ضبط شده است نوجبه غلط است، نوجیه و نوژیه صحیح است به معنی آبی که سپری نشود، چون » : یادداشت دیگر ،« غلط است رجوع به نوجیه شود به معنی سیلاب ضبط « نوجیه » در انجمن آرا هم «([ چشمه، و آن را به عربی عد گویند به کسر عین: العد؛ نوژیه (مقاصد [ اللغه شده است، به ضم اول رجوع به نوجیه و نوژیه و توجبه شود.