نوبر

[نَ / نُو بَ] (ص مرکب، اِ مرکب)( 1)نوبرآمده (جهانگیری) (از برهان قاطع) نورس (انجمن آرا) هر گیاه و نبات پیش رس که نو برآمده باشد (ناظم الاطباء) گیاه و درخت نورس که تازه دمیده و بالیده باشد تازه سال نودمیده نوشکفته نوبالیده : به یک چشمزد از دل سنگ سخت به معجز برآورد نوبر درختاسدی خور روبهان پاک عنبر بدی دگر تازه گل های نوبر بدیاسدی دلبر آن به که کسش نشناسد نوبر آن به که خسش نشناسدخاقانی شاخ تر ازبهر گل نوبر است هیزم خشک از پی خاکستر استنظامی پیر از سر آن بهار نوبر آمد برِ آن بهار دیگرنظامی || نوباوه (رشیدی) (انجمن آرا) (آنندراج) میوهء نورس (غیاث اللغات) (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) نوبرآمده از فواکه و بُقول (رشیدی) هر چیز از نباتات که پیش رس و نوبرآمده باشد (برهان قاطع) میوهء پیش رس (ناظم الاطباء) میوه که بار اول به دست آمده است باکور باکوره بکیره ترونده (یادداشت مؤلف) : نوبر صبح یک دم است اینْت شگرف اگر دهی داد دمی که می دهد صبحدمت به نوبری خاقانی ای باغ جان که به ز لبت نوبری ندارم یاد لبت خورم که سر دیگری ندارم خاقانی (دیوان چ سجادی ص 280 ) امسال نوبر دل خاقانی است عشق خوش میوه ای است عشق و به نوبر نکوتر است خاقانی تهنیت بادا که در باغ سخن گر شکوفه فوت شد نوبر بزادخاقانی کس نه به این داغ تو بودی و من نوبر این باغ تو بودی و مننظامی نوبر باغ هفت چرخ کهن درهء تاج عقل و تاج سخننظامی || نوثمر (انجمن آرا) (آنندراج) درختی که بار اول میوه آورده است (یادداشت مؤلف) برنما : از صد گلت یکی ندمیده ست صبر کن کاکنون هنوز گلبن بخت تو نوبر استظهیر در جوانی سعی کن گر بی خلل خواهی عمل میوه بی نقصان بود چون از درخت نوبر است جامی ||هر چیز که تازه پدید آمده باشد (فرهنگ فارسی معین) بدیع تازه طرفه : در او هر دمی نوبری می رسد یکی می رود دیگری می رسدنظامی || تحفه نوبرانه : نوبر چرخ کهن نیست به جز جام می حامله ای زآب خشک گوهر تر در شکم خاقانی او راست باغ جود و مرا باغ جان و من نوبر فرستمش عوض نوبر سخاشخاقانی || دختر نارپستان (غیاث اللغات) دختری که پستانهای او نو نوبر) ) nu-bar : برآمده باشد و نمایان شده باشد (برهان قاطع) (از انجمن آرا) (از آنندراج) ( 1) - از : نو + بر (بار)، کردی (حاشیهء برهان چ معین).