نوب

[نَ] (ع اِ) جِ نائب رجوع به نائب شود || نزدیکی (منتهی الارب) (آنندراج) قرب مقابل بُعد (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) ||آن که بر مسافت یک شباروز باشد (منتهی الارب) (آنندراج) و رجوع به اقرب الموارد و متن اللغه شود || قوّت توانائی (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه (||) مص) بر جای کسی ایستادن و قائم مقام او شدن (از منتهی الارب) (از آنندراج) نیابه (از ناظم الاطباء) (متن اللغه) مناب (اقرب الموارد) (منتهی الارب) نیاب (اقرب الموارد) (المنجد||) بازگشتن از گناه (از منتهی الارب) (از آنندراج) مناب (اقرب الموارد) (منتهی الارب) نیاب (اقرب الموارد) (المنجد ||) لازم گرفتن بندگی را (از منتهی الارب) (آنندراج) لازم گرفتن بندگی و طاعت را (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) توبه کردن و ملازم طاعت شدن (از متن اللغه ||) فرودآمدن کاری (منتهی الارب) کسی را کاری رسیدن (تاج المصادر بیهقی) نوبه (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (متن اللغه).