نواییدن
[نَ / نُو دَ] (مص)( 1) خرامیدن (جهانگیری) با تبختر و شوکت و حشمت راه رفتن (ناظم الاطباء) : سرفرازانه نوایید به میدان وصال همه شاهید چو بگزیدهء آن دلدارید مولوی (از جهانگیری ||) ناله کردن (برهان قاطع) (آنندراج) ناله و زاری کردن (ناظم الاطباء ||) فریاد کردن (برهان قاطع) (آنندراج) بانگ کردن (برهان قاطع) (فرهنگ خطی از شرفنامه) بانگ برآوردن (آنندراج) صدا و ندا کردن (رشیدی) (از جهانگیری)( 2) : درخشیدن تیغ های سران نواییدن گرزهای گران فردوسی (از « صدا و ندا را گویند » : جهانگیری و رشیدی) ( 1) - نیز رجوع به نویدن شود ( 2) - عبارت جهانگیری این است.
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
