نوازنده

[نَ زَ دَ / دِ] (نف) که نوازد (یادداشت مؤلف) که نوازش می کند (ناظم الاطباء) آنکه نوازش و مهربانی می کند (فرهنگ فارسی معین) که به زیردستان شفقت و عطوفت و مهربانی کند : نوازندهء مردم خویش باش نگهبان کوشنده درویش باشفردوسی پناهی بود گنج را پادشا نوازندهء مردم پارسافردوسی نوازندهء اهل علم و ادب فزایندهء قدر اهل سننفرخی ام هانی می گفت ای پدر یتیمان و ای شوهر بیوه زنان و ای نوازندهء درویشان (قصص ص 241 ) توئی چشم روشن کن خاکیان نوازندهء جان افلاکیاننظامی || مهربان عطوف کریم نوازشگر : نبینی مگر شاه بادادومهر جوان و نوازنده و خوب چهرفردوسی چو فرمان پذیرنده باشد پسر نوازنده باید که باشد پدرفردوسی ای میر نوازنده و بخشنده و چالاک ای نام تو بنهاده قدم بر سر افلاکعنصری ای جهان از وجود تو زنده هم نوابخش و هم نوازندهنظامی || که به مهربانی دست بر سر و روی کسی کشد : او هوای دل من جسته و من صحبت او من نوازندهء او گشته و او رودنوازفرخی || دلنواز نوازشگر تسلی بخش : بگداخت مرا مرهم و بنواخت مرا درد من درد نوازنده به مرهم نفروشمخاقانی به کف بر نهاد آن نوازنده سیب به بوئی همی داد جان را شکیبنظامی || زننده که می نوازد که آلتی از آلات موسیقی را بزند و بنوازد : بفرمود تا خوان بیاراستند نوازندهء رود و می خواستندفردوسی فروزندهء مجلس و می گسار نوازندهء چنگ با گوشوارفردوسی نوازندهء رود با می گسار بیامد برِ تخت گوهرنگارفردوسی || آنکه ساز می زند (ناظم الاطباء) ساززن (فرهنگ فارسی معین) ساززننده (یادداشت مؤلف) مطرب خنیاگر : نوازان نوازنده در چنگ چنگ ز دل برده بگماز چون زنگ زنگاسدی || سراینده خواننده نغمه سرا : نوازنده بلبل به باغ اندرون گرازنده آهو به راغ اندرونفردوسی مطربان طرب انگیز نوازنده نوا ما نوازندهء مدح ملک خوب خصالفرخی.