نمله

[نَ لَ] (ع اِ) یکی نَمْل است (منتهی الارب) یک مورچه رجوع به نَمْل شود || تأنیث نَمْل مورچهء ماده || ریش پهلو (منتهی الارب) بثوری چند صفراوی بود که به تدریج پهن گشته به یکدیگر متصل شوند مایل به صفرت (غیاث اللغات) دمیدگی که بر اندام برآید (منتهی الارب) بثره های خرد باشد به یکدیگر نزدیک و درهم پیوسته می گردد و باز پهن می شود و با خارش و سوزش بود و به لمس گرم بود و سوزش او همچون سوزش گزیدن مورچه بود و بسیار باشد که نمله یک بثره بود و باشد که بثرات پراکنده بود همچون ثؤلول و بیشتری چنان باشد که بن او پهن بود و بعضی باشد که بن او باریک بود و رنگ نمله میل به زردی دارد و بعضی باشد که ریش گردد و بعضی به تحلیل زایل شود و سبب آن ماده ای بود تیز اندر زیر پوست با خون آمیخته و اندر رگهای باریک که اندر پوست روان گشته (ذخیرهء خوارزمشاهی) ذباب (اقرب الموارد (||) اِمص) کفتگی سُم اسب (منتهی الارب) شکافتگی در حافر اسب و آن از عیوب اسب است (صبح الاعشی ج 2 ص 27 ) (از اقرب الموارد) شکاف در کنارهء سُم اسب (مهذب الاسماء ||) دروغگوئی کذب || سخن چینی نُمْله (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).