نمشک

[نَ مِ] (اِ) شیری را گویند که از پستان گوسفند و گاو بر دوغ و ماست بدوشند (برهان قاطع) بعضی به معنی گورماست گفته اند (حاشیهء برهان قاطع چ معین ||) قیماق شیر خام (برهان قاطع) سرشیر (ناظم الاطباء) بعضی گفته اند نِمِشْک کفی و قیماغی که بالای شیر خام جمع شود (رشیدی) (حاشیهء برهان چ معین) به لغت اهل هند کف شیر است که شیرینی قند یا نبات و قدری گلاب داخل شیر جوش داده که نصف بماند بسیار برهم می زنند و تمام کف آن را گرفته با نان تنک روغنی می خورند (تحفهء حکیم مؤمن) : در جهان بسحاق قوتی چون نمشک و قند نیست بشنو این از من که عمری در پی آن بوده ام بسحاق اطعمه به شام روزه نمشک و رطب مقدم دار که هست چربه و دوشاب از برای سحور بسحاق اطعمه || مسکه (برهان قاطع) (رشیدی) (حاشیهء برهان قاطع چ معین) (آنندراج) کره (برهان قاطع) به لغت اصفهان روغن تازه است (تحفهء حکیم مؤمن).