نمرود

[نُ / نَ] (اِخ)( 1) ابن کنعان بن کوش پادشاه اساطیری بابِل است که دعوی خدائی کرد ابراهیم در عهد او به پیغامبری مبعوث گشت و خلق را به پرستش خدای یگانه دعوت نمود، و بتهای بابلیان را درهم شکست به فرمان نمرود آتشی برافروختند و ابراهیم را در آتش افکندند، اما به خواست خدا آن آتش بر ابراهیم خلیل الله گلستان گشت( 2) گویند نمرود به هوای پرواز به آسمان و به قصد جنگیدن با خدائی که مسکنش را در آسمانها می پنداشت بفرمود تا صندوقی بساختند و بر چهار گوشهء فوقانی آن چهار نیزه تعبیه کردند و بر سر هر نیزه ای پاره ای گوشت آویختند، سپس چهار کرکس گرسنهء تیزپرواز بر چهار گوشهء تحتانی صندوق بستند، نمرود در صندوق نشست و کرکسان به هوای خوردن گوشتها به سوی بالا پرواز کردند و صندوق و نمرود را به آسمان بردند نمرود چون به هوا برشد تیری در چلهء کمان نهاد و به اوج آسمان رها کرد که خدای آسمانی را بکشد و خود خدای بی رقیب آسمان و زمین شود حق تعالی فرشتگان را فرمود که تیر نمرود را به خون آلودند و به زمین افکندند و نمرود پنداشت که خدای آسمان را کشته است و دیگر در خدائی رقیبی ندارد به تقدیر حق در اوج غرور و قدرت پشه ای مأمور جنگیدن با نمرود شد و در بینی او جای گزید و مغز سرش را بخورد و هلاکش کرد( 3) : اگر کسی بگرفتی به زور و جهد شرف به عرش بر بنشستی به سرکشی نمرود ناصرخسرو شود از تفّ آن نفس چو نمود موج دریا چو آتش نمرودسنائی فروفکندی از یک خدنگ کرکس پر چهار کرکس نمرود را گه پروازسوزنی گوئی که دوباره تیر خونین نمرود به آسمان بینداختخاقانی دست نمرود بین که ناوک کفر در سپهر مدور اندازدخاقانی پیش تیغش کآتش نمرود را ماند ز چرخ کرکسان پر بر سر خاک هوان افشانده اند خاقانی هر آن پشه که برخیزد ز راهش سر نمرود زیبد بارگاهشنظامی چو برداری از رهگذر دود را خورد پشه ای مغز نمرود رانظامی نه ای خود پیل ور خود پیل گیری چو نمرودی به سارخکی بمیریعطار به باغ تازه کن آیین دین زرتشتی کنون که لاله برافروخت آتش نمرود حافظ بدان خدای که بر خوان پادشاهی او به نیم پشه رسد کاسهء سر نمرود ؟ (از آنندراج) ( 1) - لغهً به معنی قوی نمرودبن کوش بن نوح شخصی دلیر و شکاری بود و جبار روی زمین، یعنی قهرمان و فرمان فرمای زمین و بانی شهر بابِل می باشد و بابِل تا مدتی زمین نمرود خوانده می شد (از قاموس کتاب مقدس ص 891 ) رجوع به کتاب مقدس، سِفْر پیدایش باب 10 آیات 7 و 9 و 10 و کتاب میکاه باب 5 آیهء 6 شود ( 2) - مؤلف اخبارالطوال نمرود را همان فریدون پنداشته که ضحاک را شکست داد و ایرج و سلم و تور را فرزندان او دانسته رجوع به ترجمهء اخبارالطوال ص 6 و 9 شود در مفاتیح العلوم در ذکر نامهای سلاطین ایرانی آمده است: کیکاووس لقبش نَمود است، و ظاهراً همان کسی است که عبرانی ها نمرودش نامند رجوع به 30 و ترجمهء - ترجمهء مفاتیح العلوم ص 100 شود ( 3) - رجوع به ابراهیم خلیل الله و نیز رجوع به تاریخ گزیده صص 28 9 شود در ناسخ التواریخ شرح حالش بر وجه دیگری است رجوع بدان کتاب و انجمن آرا شود - اخبارالطوال صص 6.