نمازی
[نَ] (ص نسبی) منسوب به نماز (ناظم الاطباء ||) آنچه مربوط به نماز است (فرهنگ فارسی معین ||) شخص نمازگزارنده و آنکه پیوسته نماز می گزارد (ناظم الاطباء) اهل نماز و طاعت مؤمن مقدس : خصیهء مرد نمازی باشد اینمولوی || پاک پاکیزه لایق و سزاوار نمازگزارنده (ناظم الاطباء) طاهر شسته پاک قابل نماز خواندن با آن (فرهنگ فارسی معین) مطهر پاک (یادداشت مؤلف) : چون نمازی و چون حلال بود [ جامهء ژنده ] آن مرا جوشن جلال بود سنائی (از فرهنگ فارسی معین) ز شبنم سبزهء نورس نمازی به هم چون دایه و کودک به بازی ملاطغرا (از آنندراج ||) درست صحیح (یادداشت مؤلف) : توئی نماز مرا قبله و اگر از من جز این سخن شنوی آن سخن نمازی نیست امیرحسن دهلوی (از آنندراج) چون نیست نماز من آلوده نمازی در میکده زآن کم نشود سوزوگدازم حافظ.
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
