نگونسار شدن

[نِ شُ دَ] (مص مرکب)نگونسار گشتن نگونسار گردیدن سرنگون شدن نگون شدن فروافتادن به خاک افتادن به زمین آمدن با سر به زمین آمدن سقوط کردن : یکی نیزه انداخت بر پشت اوی نگونسار شد خنجر از مشت اویفردوسی جهان دیده از تیر ترکان بخست نگونسار شد مرد یزدان پرستفردوسی گفتند این تابوت را به بتخانه برید و بتان را بر سر این تابوت نهید، همچنان کردند، بتان نگونسار شدند (قصص الانبیاء ص 141 ) هفتاد بتخانه بودند، بت عظیم دید نام او ملون بر تخت نشانده گفت جرجیس شما را می خواند، همه نگونسار شدند (قصص الانبیاء ص 191 ) دلش طاقت نبرد از عشق دلدار رمیده هوش گشت و شد نگونسارنظامی چون به مقصد رسم که بر سر راه خر نگونسار گشت و بار افتادعطار || از پای درآمدن نگون شدن : عشق تا نیست خِرَد تیغ زبانی دارد صبح چون شد عَلَم شمع نگونسار شود صائب (از آنندراج ||) سرازیر شدن از بالا به پائین آمدن نزول کردن فروآمدن : نگونسار گشتند از ابر سیاه کشان از هوا نیزه و تخت شاهفردوسی پیاده که او راست آیین شود نگونسار گردد چو فرزین شودنظامی || از پای آویخته شدن وارونه و سرته آویزان شدن : بر دار محن گشته عدوی تو نگونسار چون خوشهء انگور بر آوند شکستهسوزنی || سرافکنده شدن مقابل سرافراز شدن : آنکه نگونسار شد مباد سرافراز وآنکه سرافراز شد مباد نگونسارسوزنی || منحرف شدن : مبادا هیچ با عامت سر و کار که از فطرت شوی ناگه نگونسارشبستری || زیروزبر شدن واژگون شدن وارون شدن تباه شدن : نگونسار شد تخت ساسانیان از آن زشت کردار ایرانیانفردوسی گرفتند و بستند در بند سخت نگونسار گشته همه فر و تختفردوسی - نگونسار شدن سر تخت (تاج و تخت) -کسی؛ از اوج عزت فروافتادن دچار ادبار و تیره روزی شدن به ذلت و خواری افتادن از پس عزت : کنون چشم تیره شد و خیره بخت نگونسار گشته سر تاج و تختفردوسی به دست من اندر گرفتار شد سر تخت ترکان نگونسار شدفردوسی - نگونسار شدن سر چیزی؛ پست شدن : به دست من اندر گرفتار شد سر بخت ترکان نگونسار شدفردوسی جهاندار یزدان مرا یار گشت سر بخت دشمن نگونسار گشتفردوسی.