نگاری

[نِ] (ص نسبی) منسوب به نگار (فرهنگ فارسی معین ||) نگارین منقش مزین (|| اِ) قسمتی از شکمبهء گوسفند که دارای اشکال هندسی مسدس شکل است شکمبهء گوسفند به سیرابی، نگاری، شیردان و هزارلا تقسیم می شود || ابزار کشیدن شیرهء تریاک لولهء دراز میان تهی به طول تقریبی نیم گز، یک سر آن سوراخی دارد که به دهان می گذارند سر دیگر این لوله بسته است، و نزدیک انتهای آن حقهء گرد سوراخ داری است به نام چَلَم (بر وزن کلم و قلم) و شیرهء تریاک را (شیره ای که از جوشاندن و تصفیه کردن سوختهء تریاک به دست آرند) بر روی حقهء گرداگرد سوراخ مالند و آن را برابر شعله ای که از شمع افروخته یا فتیله ای که در مخزن روغن یا پیه تعبیه شده است و به وسیلهء حباب بلوری یا فلزین تنظیم گشته است، قرار دهند و چون شیره در برابر شعله جوشیدن گرفت، شخص شیره ای - که سر نگاری را به دهان دارد - به دم دود آن را می کشد.