نکوکاری

[نِ] (حامص مرکب)نیکوکاری حسن عمل (یادداشت مؤلف) خیر خیررسانی کار نیک کردن عمل نکوکار : یکی راه بی باکی و پربدی دگر ره نکوکاری و بخردیفردوسی دل مردم به نکو کار توان برد ز راه بر نکوکاری هرگز نکند خلق زیانفرخی زهی اندر جهانداری و بیداری چو افریدون زهی اندر نکوکاری و هشیاری چو نوشروان فرخی به رنج است آن کش هنرها مه است نکوکاری و نیکنامی به استاسدی نکوکاری ارچه بر خوشخوئی است بسی جای زشتی به از نیکوئی است اسدی و خود را به نکوکاری به مردمان بنمای (منتخب قابوسنامه ص 24 ) ای خنک آنکو نکوکاری کند زور را بگذارد و زاری کندمولوی نیاید نکوکاری از بدرگان محال است دوزندگی از سگانسعدی نکوکاری از مردم نیک رای یکی را به ده می نویسد خدایسعدی شکوه و لشکر و جاه و جلال و مالت هست ولی به کار نیاید بجز نکوکاریسعدی برجای بدکاری چو من یک دم نکوکاری کند حافظ.