نکل

[نِ] (ع اِ) بند (ترجمان علامهء جرجانی ص 101 ) (دهار) بند که بر پای نهند (مهذب الاسماء) قید شدید، از هر جنس که باشد (از متن اللغه) (از المنجد) بند آهنی که بر پای مجرمان نهند (غیاث اللغات از منتخب اللغات و صراح و شرح نصاب) قید و بند سخت یا بند آتشین (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) ج، اَنکال، نُکول و رجوع به اَنکال شود|| آهن لگام (مهذب الاسماء) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) (از المنجد ||) مهار (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) زمام (از اقرب الموارد) (متن اللغه) (المنجد) مهار شتر (ناظم الاطباء ||) نوعی از لگام یا لگام ستور نامه بر (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغه (||) ص) مردی که از وی در بند شوند دشمنان وی (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) که بر قرن و همتای خود غلبه کند (از متن اللغه) نَکَل (از تاج العروس)( 1) (منتهی - ( الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) یقال: انه لنکل شر؛ أی ینکل به اعدائه (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (المنجد) ( 1 النَّکَل؛ الرجل القوی المجرب الشجاع، لغه فی النِّکْل، کأنّه ینکل به اعدائه، و مثله بَدَل و بِدْل و شَبَه و شِبْه و مَثَل و مِثْل و لم یسمع فی فِعْل و فَعَل بمعنی واحد الا هذه اربعه الاحرف، قاله الفراء (تاج العروس).