نکث

[نَ]( 1) (ع مص) تاب بازدادن رسن و ریسمان (تاج المصادر بیهقی) (از زوزنی) (از ترجمان علامهء جرجانی ص 101 ) تاب باز گردانیدن از رسن (از منتهی الارب) (از آنندراج) تاب باز کردن از رسن (از غیاث اللغات ||) غاز کردن پشم گلیم و چادر کهنه را تا دوباره ریسیده شود (از منتهی الارب) (از آنندراج ||) پراکنده شدن سر مسواک (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) شکستن عهد (ترجمان علامهء جرجانی ص 101 ) (تاج المصادر بیهقی) (دهار) (زوزنی) شکستن پیمان را (از منتهی الارب) (از آنندراج) نقض کردن عهد و بیع (از اقرب الموارد) : و چند حرکت که بر نقض عهد و نکث میثاق دالّ بود از او صادر شد (جهانگشای جوینی ||) مجازاً، مطلق شکستن و قطع (از غیاث اللغات (||) اِمص) نقض عهد (ناظم الاطباء) ( 1) - در منتهی الارب و به نقل از آن در آنندراج و ناظم الاطباء و نیز در غیاث اللغات به معانی مصدری با کسر اول [ نِ ] ضبط شده است، در مآخذ دیگر از جمله اقرب الموارد، ترجمان علامهء جرجانی، زوزنی، تاج المصادر بیهقی و متن اللغه به فتح اول [ نَ ] است.