نکت

[نَ] (ع مص) به سر درافکندن (از منتهی الارب) (غیاث اللغات از منتخب و صراح) (آنندراج) کسی را بر سر افکندن (تاج المصادر بیهقی) کسی را به سر بر زمین افکندن (از اقرب الموارد ||) کاویدن زمین (غیاث اللغات از صراح و منتخب) سر انگشت یا سر چوب در زمین زدن در حال اندیشه کردن (زوزنی) سر انگشت در زمین زدن سر چوب در زمین کردن (تاج المصادر بیهقی) و آن فعل شخص متفکر مهموم است (از متن اللغه) زدن بر زمین به عصا و جز آن چنانکه نشان بماند یقال: رأیته ینکت فی الارض؛ أی متفکراً فی امره (منتهی الارب) خط کردن با عصا و یا با انگشت بر زمین مانند کسی که در فکر باشد (از ناظم الاطباء ||) برجستن و بی آرامی کردن (از منتهی الارب) (آنندراج) بلند شدن و برجستن اسب (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه (||) اِ) قسمی از طعام (غیاث اللغات).