نقس

[نَ] (ع اِ) عیب فسوس (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) عیب و سخریه (متن اللغه ||) گر خارش (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) جرب (ناظم الاطباء) (متن اللغه) (اقرب الموارد) ج، نُقُس || قسمی ناقوس (از المنجد) (از اقرب الموارد) و آن چوب درازی است، و وبیل و وبیله چوبی کوتاه (از اقرب الموارد) ج، نُقُس رجوع به ناقوس شود (|| مص) ناقوس زدن (تاج المصادر بیهقی) (از المنجد) زدن به وبیل ناقوس را (از منتهی الارب) (آنندراج) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد ||) عیب و فسوس کردن کسی را (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) عیب کردن (از زوزنی) افسوس داشتن (تاج المصادر بیهقی) لقب گذاشتن کسی را (از ناظم الاطباء) لقب کردن (زوزنی) عیب کردن و لقب گذاشتن و سخره کردن کسی را (از متن اللغه ||) بانگ کردن ناقوس (از المنجد) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد).