نقبه

[نُ بَ] (ع اِ) واحد نقب، به معنی جرب است (از اقرب الموارد) رجوع به نُقَب شود || آغاز گر (منتهی الارب) آغاز گر و جرب (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) اول گرگنی اشتر (مهذب الاسماء) ج، نُقب و نُقَب || وجه (اقرب الموارد) (متن اللغه) (المنجد) روی (منتهی الارب) (ناظم الاطباء ||) ثقب (اقرب الموارد) (المنجد) ثقبه سوراخ (یادداشت مؤلف) سوراخ (مهذب الاسماء) سوراخ عمیق نافذ (ناظم الاطباء ||) رنگ (منتهی الارب) (آنندراج) گونه (مهذب الاسماء) لون (اقرب الموارد) (متن اللغه ||) آواز( 1) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) رجوع به معنی بعدی شود || زنگ زدگی صدأ (اقرب الموارد) (تاج العروس) (متن اللغه) (المنجد ||) میزرمانندی است بی نیفه که در آن سجاف دوزند یا شلوار بی پای (منتهی الارب) (آنندراج) مئزرمانندی بی نیفه که بر آن سجاف دوزند و شلوار بی پاچه (ناظم الاطباء) جامه ای است ازارمانند که سجاف بدون نیفه ای دور آن است و مانند شلوار بسته می شود (از اقرب الموارد) لباسی است که قسمت بالای آن چون شلوار است و گفته اند شلوار بدون ساقین است (از لسان العرب) گویند: ما علیها الا نقبه (اقرب الموارد) و گویند: نقبت الثوب نقباً؛ جعلته نقبه (منتهی الارب) ( 1) - گویا مؤلف منتهی الارب را در ترجمهء صدأ اشتباهی رخ داده است و آن را صدا خوانده و آواز ترجمه کرده است و ناظم الاطباء و آنندراج اشتباه او را تکرار کرده اند.