نقار
[نَقْ قا] (ع ص) کنده گر (مهذب الاسماء) که بر سنگ یا چوب کنده گری کند و آنکه روی رکاب یا لجام اسب نقاشی کند که حرفه اش نقاره است (از اقرب الموارد ||) آسیازن (یادداشت مؤلف) الذی ینقر الرحا؛ که سنگ آسیاب تراشد (متن اللغه||) کسی که گل و برگ و صورتهای دیگر در استخوان و دندان فیل و شیر ماهی سازد، و بعضی قید کنده کاری در مس و غیره نیز کرده اند، اما به معنی اول ظاهراً همان است که در هندوستان آن را خاتم بند گویند (آنندراج) : چه گویم ز نقار نیکولقا که خورد استخوان مرا چون هما وحید (آنندراج ||) منقارزننده و سوراخ کننده با منقار (ناظم الاطباء ||) آنکه بسیار کنجکاو است|| آنکه دف یا دهل نوازد (فرهنگ فارسی معین).
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
