نفق

[نَ فَ] (ع اِ) راه باریک در زمین که به سوی جائی رود (منتهی الارب) (آنندراج) (از المنجد) سمج که راه گذر دارد (ترجمان علامهء جرجانی ص 100 ) سوراخ و سردابه (مهذب الاسماء) تونل( 1) (یادداشت مؤلف) قوله تعالی : نفقاً فی الارض او سلماً فی 6) (منتهی الارب) ج، انفاق || سوراخ کلاکموش (منتهی الارب) (آنندراج) -امثال: ضل دریص نفقه؛ ای / السّماء (قرآن 35 جُحْرَه ؛ در حق کسی گویند که تدارک کار نداند (منتهی الارب (||) مص) سپری گردیدن و نیست شدن یا کم گشتن توشه (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) برسیدن (از تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) سپری شدن (زوزنی) تمام شدن و نیست شدن یا کم شدن چیزی (از اقرب الموارد ||) بیرون رفتن کلاکموش از نافقاء( 2) (از منتهی الارب) (اقرب الموارد) (از المنجد ||) داخل دو معنی متضاد - (Tunnel (2 - ( شدن کلاکموش در نافقائش( 3 ||) رواج دادن کالا را (از اقرب الموارد) (از المنجد) ( 1 3) - دو معنی متضاد ).