نفخاء
[نَ] (ع ص، اِ) زمین بلند (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج ||) پشتهء نرم خاک (منتهی الارب) پشته از خاک نرم (ناظم الاطباء) زمین نرم مرتفع (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) مثل النبخاء (اقرب الموارد)( 1 ||) اعلای استخوان ساق (منتهی الارب) (آنندراج) بالای استخوان ساق (ناظم الاطباء) (از متن اللغه ||) تأنیث انفخ، به معنی حیوانی که به نَفَخ مبتلا شده است (از متن اللغه) رجوع به نَفَخ و انفخ شود ( 1) - النفخاء من الارض؛ مکرمه للبنات لیس فیها حجاره و لارمل تنبت قلیلًا من الشجر (متن اللغه).
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
