نفاطه

[نَفْ فا طَ] (ع اِ) منبت نفت جای برآمدن نفت (از اقرب الموارد ||) معدن نفت || نوعی از چراغ که بدان چراغ دیگر افروزند (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) ابزاری از مس که بدان نفت و آتش پرتاب کنند (از اقرب الموارد) آلت افکندن نفط به صف دشمن (السامی ||) قاروره انداز (حبیش تفلیسی) نفت انداز (زمخشری) (از دهار ||) بثره( 1) (اقرب الموارد) تاول آبله (یادداشت مؤلف) ج، نفاطات (|| اِخ) نام صورت دوازدهم از صور چهارده گانهء فلکی جنوبی و آن را مجمره نیز نامند (از مفاتیح) رجوع به مجمره شود ( 1) - النفاطات و النفاخات؛ الاطباء یطلقون النفاطات علی بثور تحدث من مائیه تحتبس فیما دون ظاهر العضو، فینتوء سطحه الظاهر، و ربما قالوا للبثور المائیه نفاخات ایضاً لمشابهتها لها، فی ان لون الجلد فیهما لایختلف کما یختلف فی البثور الخلطیه (بحر الجواهر، از یادداشت بخط مؤلف).