نغر

[نُ غَ] (ع اِ) مرغی است ماننده به بنجشک که نوکی سرخ دارد، و مردم مدینه آن را بلبل نامند (یادداشت مؤلف از بحر الجواهر) اسم جنس عصفور است و نزد بعضی مخصوص گنجشکی است سیاه لون و بسیار کوچک و دنبالهء او بسیار کوتاه و دایم الحرکه و کثیرالصوت در تنکابن ججیز نامند گرم و خشک و نمکسود قدید او جهت اسهال و غیر نمکسود جهت عسر البول و سنگ گرده و مثانه به غایت نافع است (از تحفهء حکیم مؤمن) گویند پرنده ای است چون گنجشک با منقاری سرخ رنگ، تصغیر آن نُغَیر است (از اقرب الموارد) ج، نِغران || بلبل (منتهی الارب) (آنندراج) (متن اللغه ||) بچگان گنجشگ (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) واحد آن نُغَرَه || بچه های حوامل چون بانگ کنند (منتهی الارب) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) یا آن تصحیف نُعَر است (از متن اللغه) (اقرب الموارد از الازهری ||) نوعی از خران یا خران نر( 1) (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) ج، نِغران ( 1) - ضرب من الحمر؛ حمر المناقیر و اصول الاحناک؛ أو ذکورها (متن اللغه).