نعمان

[نُ] (اِخ) ابن بشیربن سعیدبن ثعلبه الخزرجی الانصاری، مکنی به ابوعبدالله، صحابی و امیر و خطیب و شاعر صدر اسلام و از مردم مدینه است و نخستین مولودی است که در بین انصار بعد از هجرت نبوی تولد یافت به سال دوم هجرت وی 124 حدیث روایت کرده است وی را نائله بنت فرافصه زوجهء عثمان با پیراهن خونین عثمان نزد معاویه به شام فرستاد، و در سلک یاران معاویه درآمد و در جنگ صفین از همراهان معاویه بود، به سال 53 ه ق قاضی دمشق شد، سپس معاویه او را ولایت یمن داد، سپس مدت 9 ماه عامل کوفه و بعداً والی حمص شد و تا زمان مرگ یزیدبن معاویه در آن منصب باقی بود و پس از مرگ یزید چون با ابن زبیر بیعت کرد، مردم حمص بر او شوریدند و او فراری و سپس کشته شد؛ به سال 65 ه ق وی خطیبی توانا بود و از او دیوان شعری باز مانده است معره النعمان (زادگاه ابوالعلاء معری) بدو منسوب است( 1) (از الاعلام زرکلی ج 9 ص 4) رجوع به تهذیب ج 10 ص 447 و جمهره الانساب ص 345 و اسدالغابه ج 5 ص 22 و فتوح البلدان ص 138 و الاصفیه ج 3 ص 284 و معجم المطبوعات ص 1861 و المحبر ص 276 و تاریخ گزیده ص 244 شود ( 1) - گویند چون نعمان به معره وارد شد فرزندش بمرد و او را در آنجا دفن کردند و بدان مناسبت آنجا را معره النعمان گفتند (الاعلام).