نعم

[نِ مَ / نَ مَ / نَ عِ مَ / نِ عِ مَ] (ع فعل) فعل مدح به معنی نیک است (از غیاث اللغات) فعل ماضی است به معنی نیک است و آن را فعل مدح گویند، مقابل ساء و بئس که فعل ذم است این فعل چون افعال دیگر صرف نمی شود، زیرا در زمان حال به صورت ماضی مستعمل است و در نِعمَ سه لغت دیگر است بدین ترتیب: نَعِمَ و نِعِمَ و نَعمَ، گویند: نعم الرجل زید؛ و نعمت المرأه هند، و نعم المرأه هند (از منتهی الارب) از افعال مدح است و مقابل بئس است (از متن اللغه) نیک است نیکوست چه نیکوست (یادداشت مؤلف) رجوع به منتهی الارب و رجوع به بئس در این لغتنامه شود - نعم البدل؛ بهتر بدل نیک عوض (از غیاث اللغات) : مام من در دیگ پختن بد مثل دخت اویم گر نیم نعم البدل علی اکبر دهخدا - نعم البرید:چون کبوتر نامه آورد از ظفر نعم البرید عنکبوت آسا خبر داد از خطر نعم الفتی خاقانی - نعم الصباح:بلبل کردش سجود گفت که نعم الصباح خود بخودی باز داد صبحک الله جواب خاقانی - نعم العوض:دید ما را دید او نعم العوض هست اندر دید او کلی غرضمولوی - نعم الفتی:شه طغان عقل را نایب منم نعم الوکیل نوعروس فضل را صاحب منم نعم الفتی خاقانی - نعم المقیم:شه نظام الدین میران منعم ارباب فضل در مقام صاحب عادل عمر نعم المقیم سوزنی - نعم الوکیل:شه طغان عقل را نایب منم نعم الوکیل نوعروس فضل را صاحب منم نعم الفتی خاقانی ترکیب های دیگر: - نعم المسیر؛ نعم المطلوب.