نعلک

[نَ لَ] (اِ) نوعی از رکاب است (برهان قاطع) (آنندراج) و آن را نعلکی هم گویند (برهان قاطع) و آن را نعل هم گویند نوعی از رکابی [ » : (آنندراج) رکابی باشد که نعلکی نیز گویند (از جهانگیری) مؤلف فرهنگ نظام به نقل از سراج اللغات آرد نعلک در جهانگیری و رشیدی و « دوری ]باشد که نعلبکی نیز گویند و معنی ترکیبی نعلبکی به بای موحده بر مؤلف ظاهر نیست سروری معادل رکابی است (از حاشیهء دکتر معین بر برهان قاطع) آوند پهن و گردی که در زیر پیاله می گذارند و نعلکی و نعلبکی نیز گویند (از ناظم الاطباء) : هزاران بزرگان خسروپرست رکاب بلورین و نعلک به دست اسدی (جهانگیری ||) نعلک گوش؛ گوشواره (هفت پیکر چ وحید ص 174 ) : نعلک گوش را چو کردی ساز نعل در آتشم فکندی بازنظامی ز نعلک های گوش گوهرآویز فکندی لعل ها در نعل شبدیزنظامی.