نظره

[نَ رَ] (ع اِ) یکبار نگریستن (فرهنگ خطی) (از اقرب الموارد) (از المنجد) اللمحه بالعجله؛ با شتاب نظر افکندن؛ (از اقرب الموارد) (متن اللغه) لمحه (المنجد) رجوع به نظره شود || مهربانی رحمت (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) رحمه، گویند: نظره بعین النظره؛ ای بعین الرحمه (المنجد ||) ننگ (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) عیب (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (متن اللغه ||) زشتی پیکر (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) سوء الهیئه و زشتی و شنعت (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) سوء هیأت (المنجد ||) برگشتگی صورت (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) متغیر شدن تن و گونهء رو (فرهنگ خطی) شحوب (متن اللغه ||) بیهوشی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) غشیه (متن اللغه ||) ترس (منتهی الارب) (آنندراج) هیبه (متن اللغه ||) هیأت( 1)(اقرب الموارد) (المنجد ||) چشم زخم (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء ||) زیان داشت یا وسوسهء جن و پری (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه)( 2 (||) مص) نُظِرَ نَظْرَهً (به صیغهء مجهول)؛ پری زده گردیدن نظر خوردن نظر خوردن و به حال غشی افتادن (از متن اللغه) ( 1) - چنین است در مآخذ، و ظاهراً هیبه و هیئه یکی تصحیف دیگری است ( 2) - نُظِرَ نظرهً؛ اصابه غشیه او عین مسه طائف من الجن (معجم متن اللغه).