نظام الدین
[نِ مُدْ دی] (اِخ) علی بن محمد بن حسین بن یوسف بستی، مکنی به ابوالفتح و ملقب به نظام الدین، از شاعران و ادیبان نیمهء دوم قرن چهارم است وی دبیر رسایل بایتوز امیر بست بود و چون ناصرالدین سبکتکین بست را گشود بخدمت او درآمد و منشی دیوان رسایل وی گشت، در اوایل عهد سلطان محمود هم این سمت را داشت و سرانجام چون خاطر سلطان بر او دیگرگونه شد، به بخارا 403 ه ق در آنجا وفات یافت وی به پارسی و تازی شعر سرود و دیوان داشته است او راست: یکی - رفت و در سالهای 400 نصیحت من گوش دار و فرمان کن که از نصیحت سود آن کند که فرمان کرد همه به صلح گرای و همه مدارا کن که از مدارا کردن ستوده گردد مرد اگرچه قوت داری و عدت بسیار به گرد صلح درآی و به گرد جنگ مگرد نه هرکه دارد شمشیر حرب باید ساخت نه هر که دارد پازهر زهر باید خورد (از تاریخ ادبیات در ایران دکتر صفا ج 1 ص 459 ) (ترجمهء تاریخ یمینی چ شعار ص 24 به بعد) (لباب الالباب چ نفیسی) (وفیات الاعیان ج 2 ص 507 ) (مجمع الفصحا چ مصفا ج 1 ص 150 ) و نیز رجوع به ابوالفتح بستی شود.
درگاه پرداخت سداد برای ووکامرس
درگاه بانکی سداد برای ووکامرس، انتخابی مطمئن برای پرداخت آنلاین با امنیت بالا و سرعت عالی در خرید اینترنتی.
مشاهده جزئیات محصول
