نض

[نَض ض] (ع ص، اِ) کار ناپسندیده (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) امر مکروه (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه ||) آب اندک (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء ||) رجل نض اللحم؛ قلیله، کم گوشت (المنجد) (از متن اللغه||) آنچه حاصل شود و میسر گردد از چیزی (از متن اللغه ||) درم و دینار نقد شده، یا درم و دینار (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) مال، زر و سیم (مهذب الاسماء) درهم دینار (از اقرب الموارد) (المنجد) در تداول اهل حجاز: صامت از مال، مانند درم و دینار (از متن اللغه) اهل حجاز هر درم و دیناری را نض گویند (ناظم الاطباء (||) مص) نقد گردیدن درم و دینار (از منتهی الارب) (آنندراج) گویند: خذ مانض لک من دینک؛ ای ماتیسر و تعجل (اقرب الموارد)؛ بگیر از دین خود نقد شده را( 1) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ||) نقد گردیدن مالی پس از آن که متاع شده بود (از ناظم الاطباء) (از المنجد ||) اندک اندک روان گردیدن آب (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه) نضیض (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد ||) تراویدن آب (از آنندراج) (از المنجد) تراویدن آب از سنگ و امثال آن (از اقرب الموارد) تراوش نمودن آب (از ناظم الاطباء) (از متن اللغه) نضیض (اقرب الموارد ||) از سر چوب تراویدن آب به افروختن طرف دیگر (آنندراج) آب تراویدن از سر چوبی پس از آنکه سر دیگرش افروخته شود (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) نضیض (اقرب الموارد ||) دریده شدن مشک از بسیاری پری (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از آنندراج) (از المنجد) نضیض (منتهی الارب) ||ممکن گردیدن کار رجوع به نَضیض شود || آشکار کردن (آنندراج) (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) ظاهر کردن چیزی را (از اقرب الموارد) (از المنجد) نضیض (اقرب الموارد ||) اندک دادن (از منتهی الارب) (آنندراج ||) بال جنبانیدن مرغ (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) ( 1) - گویند: ما نض بیدی منه شی ء؛ ماحصل (اقرب الموارد)؛ از آن چیزی به دست من نرسید (ناظم الاطباء).