نصیریه

[نُ صَ یْ یَ] (اِخ) نام فرقه ای از غلاه شیعه که پیروان نصیر نمری اند و گویند خدا در وجود علی حلول کرده است (از اقرب الموارد) قالوا: ان الله حل فی علی رضی الله عنه (تعریفات) فرقه ای از غلاه شیعه و معتقدند که حق تعالی در ذات امیرالمؤمنین علی علیه الصلوه و السلام حلول کرده، و حجت آورند که ظهور روحانی در جسمانی از مطالبی است که قابل انکار نمی باشد مانند ظهور جبرئیل در صورت بشر، برای امور خیر و ظهور شیطان در صورت بشر در امور شر و چون علی و اولادش بر سایر معاصران برتر و به تأییدات وابستهء به اسرار باطنیه مؤید بوده اند از این رو حق به صورت آنان ظهور کرد و به زبان آنها گویا شد و آنان را دستگیری کرد و از این رو خدائی را در ذات امامان از نسل علی منحصر دانند (از شرح المواقف) فرقه ای از غلاه شیعه که تابعان امام علی النقی را رب دانسته و خودش را نیز مرسل از طرف آن حضرت پنداشته و لواط و نکاح » محمد بن نصیر نمیری اند که و به « به نبوت محمد بن نصیر فهری نمیری قائل هستند » به روایتی دیگر نصیریه نام فرقه ای است که - « محارم را تجویز میکرده ایشان از شعب سبائیه و معتقد به ربوبیت حضرت امیرالمؤمنین و اتباع شخصی نصیر [ بر وزن کمیل ] و یا محمد بن » روایت دیگر آن حضرت رئیس ایشان یا جمعی از ایشان را کشته بلکه از آن عقیدهء فاسد منصرف باشند که مثمر » و گویند که « نصیر هستند ریحانه الادب ج 4 ص 206 ) گروهی از مردم که در قسمت شمال سوریه سکونت دارند و معتقدات خود را از دیگران ) « واقع نشد مخفی می دارند و فلاحین نامیده می شوند، نُصَیّری یک تن از ایشان (از اقرب الموارد).