نصوح

[نَ]( 1) (ع ص) توبهء نصوح؛ توبهء راست (دهار) (منتهی الارب) یا توبه ای که باز رجوع نکنند بر آنچه از آن توبه کنند یا تائب نیت رجوع ندارد( 2) (منتهی الارب) توبهء خالص که از آن باز نگردند (مهذب الاسماء) صادق (اقرب الموارد) (از المنجد) صاف و خالص و توبهء استوار که باز گناه هرگز نکند (غیاث اللغات) (آنندراج) توبهء بسیار خالصانه ای که بعد از آن گرد گناه نگردند (از متن اللغه) توبهء خالص توبهء بی بازگشت توبه ای که نشکند توبهء صادق (یادداشت مؤلف) : بند و غل توبهء نصوح بود باغ دیدن غذای روح بودسنائی از خوردن راح ای جمال احرار دانم که نه بر توبهء نصوحیسوزنی || ناصح (اقرب الموارد) (از المنجد) خالص صاف عسل پاک (فرهنگ خطی) ( 1) - در منتهی الارب به فتح و ضم اول [ نَ / نُ ] ( 2) - و هو مأخوذ من قولهم نصحت الابل الشرب و من نصح الثوب اعتباراً لقوله علیه السلام من اغتاب خرق و من استغفر رفا (منتهی الارب).