نشیم

[نِ] (اِ)( 1) نشیمن (برهان قاطع) (آنندراج) (جهانگیری) (انجمن آرا) جا و مقام نشستن (از برهان قاطع) محل و مقام نشستن آدمی و طیور (آنندراج) (انجمن آرا) جای و مکان نشستن توقفگاه (ناظم الاطباء) مخفف نشیمن آشیانه آرامگاه (غیاث اللغات) نشینه مخفف آن است (انجمن آرا) (آنندراج) : ز یأجوج و مأجوج گیتی برست زمین گشت جای نشیم و نشستفردوسی کنم زنده در گور جائی که هست مبادش نشیم و مبادش نشستفردوسی || آشیانهء مرغ (از برهان قاطع) آشیانهء مرغان (ناظم الاطباء) مخفف نشیمن باشد و اکثر به [ نشیمن ] مرغ و طیر اطلاق کنند (فرهنگ خطی) : بفرمود تا پس به هنگام خواب برفتند سوی نشیم عقابفردوسی نشیمی از او برکشیده بلند که ناید ز کیوان بر او بر گزندفردوسی نشیم تو [ سیمرغ ] رخشنده گاه من است دو پّر تو فرخ کلاه من استفردوسی نشیمش [ نشیم سیمرغ را ] چنین زیر بگذاشتی به صد رنگ پیکرش nicimana : با نشیمن قیاس شود)، از: نشستن، سانسکریت دخیل ) nishidman ؟ = فارسی nishim - ( بنگاشتیاسدی ( 1 (از حاشیهء برهان چ معین).