نشیل

[نَ] (ع اِ) گوشت پاره ای که از دیگ بدون کفگیر با دست برآرند (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) گوشت پاره ای که از دیگ به یک کفگیر [ ؟ ] به دست برگیرند (منتهی الارب) (آنندراج ||) گوشت بی توابل پخته (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (از المنجد) (از متن اللغه) گوشت که پزند بی توابل (مهذب الاسماء) گوذآب جوذاب و آن چیزی باشد که بپزند بی توابل (یادداشت مؤلف ||) شیر در هنگام دوشیدن (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (از المنجد) (از متن اللغه ||) تیغ سبک تنک (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء) شمشیر خفیف رقیق (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه ||) آب که نخستین از چاه برآرند (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از المنجد).