نشل

[نَ] (ع مص) به دست برآوردن گوشت را از دیگ بی کفگیر (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) گوشت از دیگ برکشیدن (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی ||) شتاب کردن در برکشیدن چیزی (از ناظم الاطباء) شتاب کردن در برکندن و ربودن چیزی (از اقرب الموارد) بشتاب چیزی را بر کندن و ربودن (از المنجد ||) عضوی را به دست گرفته به دهن خوردن گوشت آن را (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) بی دیگ افزار پختن گوشت را (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) گوشت را بدون دیگ پختن (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) گاییدن (از ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد، نقل از تاج العروس ||) برون آوردن انگشتری را [ از انگشت ] و شستن آن را (از اقرب الموارد) بیرون آوردن انگشتری را (از المنجد ||) گزیدن مار کسی را (از اقرب الموارد) (از المنجد (||) اِ) گوشتی که بدون دیگ افزار پخته شود پس آن را از آبگوشت بدر آورند و بخورند لحم یطبخ بلا توابل یخرج من المرق و ینشل (اقرب الموارد) (از المنجد).