نشگرده

[نِ گِ دَ / دِ]( 1) (اِ) آلتی است آهنی که بدان کفشدوزان چرم را قطع کنند و به هندی راپی گویند (غیاث اللغات) افزاری است صحافان و کفشدوزان و سراجان را که بدان پوست را ببرند و بتراشند (برهان قاطع) (آنندراج) (انجمن آرا) و آن را شفره نیز گویند و به عربی ازمیل خوانند (برهان قاطع) دست افزاری بود مر صحافان و کفش گران و موزه و سراج سازان و امثالهم را که بدان پوست را ببرند و بتراشند و بپیرایند و آن را به تازی ازمیل خوانند (جهانگیری) شفره محذی (یادداشت مؤلف) و نیز رجوع به نشکرده شود : به نشگرده ببرید زن را گلو تفو بر چنین ناشکیبا تفو بوشکور (از انجمن آرا ||) آهنی تیز است چون هلالی که بر جانب نیزه نصب کنند شکار گور را ازمیل (یادداشت مؤلف ||) تیغ دلاکان (یادداشت مؤلف) رجوع به نشکرده شود : امروز باسلیق مرا ترسا بگشود بامداد به نشگردهکسائی ( 1) - به فتح کاف فارسی هم [ نِ گَ دَ ] آمده است (برهان قاطع).