نشاطی

[نَ / نِ] (اِخ) عباس (میرزا) هزارجریبی مازندرانی، متخلص به نشاطی از ده سرخ دامغان و از شاعران قرن سیزدهم است به قطعات در مدح و هجا گفته، طبع » روایت هدایت از مداحان محمدشاه قاجار بوده، به هجاگوئی و مرثیه سرائی رغبتی داشته و وی به سال 1262 ه ق درگذشت او راست: دو یار « خوبی داشته، سالهاست که نظیر وی شاعر طامع سخنوری دیده نگردیده مگو دو مار دارم دو خانه مگو دو غار دارم دو زن نه، دو اژدهای خونخوار خسبیده به هر کنار دارم دیوند و به سان آدم از دیو زین هر دو سر فرار دارم ممکن نبود فرار کز ریش اندر کفشان فسار دارم * ز آسمان یارب چه حجت بر زمین آورده اند کاین همه روی زمین زیر نگین آورده اند خلق گشتند از چه آب و از چه گل کز روی کبر نام خود را قهرمان ماء و طین آورده اند برق گشتند و زدند آتش به جان خشک و تر نی به خرمن رحم و نی بر خوشه چین آورده اند بر خر مردم نه پالان ماند و نه تنگ و نه جل تا که اسب دولت اندر زیر زین آورده اند (از مجمع الفصحا چ مصفا ج 6 ص 1604 ) و رجوع به مجلهء یادگار سال پنجم شمارهء اول و دوم ص 141 و فرهنگ سخنوران ص 602 شود.