نسیس

[نَ] (ع اِ) گرسنگی سخت (منتهی الارب) (آنندراج) جوع شدید (اقرب الموارد) (المنجد ||) غایت مشقت و جهد مردم (منتهی الارب) (آنندراج) غایت جهد انسان و جز آن (از اقرب الموارد ||) سرشت (منتهی الارب) (آنندراج) خلیقت (اقرب الموارد) ||بقیهء جان (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) باقی نفس (مهذب الاسماء) گویند: بلغ منه نسیسه؛ یعنی قریب به مرگ گردید (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) ج، نُسُس || دو رگ است در گوشت که از آن مغز استخوان را تری و تازگی رسد (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد ||) تری که بر سر هیزم گرد آید به گاه سوختن زبدالحطب و ما ینس منه (اقرب الموارد) (المنجد) رجوع به نسیسه شود || مسوق (اقرب الموارد) رجوع به منسه شود (|| مص) راندن و زجر کردن ناقه را (از المنجد) (از اقرب الموارد) نسّ رجوع به نَسّ شود || خشک شدن گوشت و نان نسوس (از اقرب الموارد) (از المنجد) رجوع به نسوس شود.