نسی

[نَسْیْ] (ع مص) فراموش کردن نسیان نسایه نسوه (از المنجد) (اقرب الموارد ||) رگ نسائی زدن (آنندراج) رگ نسای کسی زدن (از منتهی الارب) زدن رگ نسا را (از المنجد) (از اقرب الموارد) بر رگ نسا زدن (از ناظم الاطباء) بر عرق نسا زدن (تاج المصادر بیهقی (||) ص، اِ) فراموش شده (آنندراج) (منتهی الارب) آنچه فراموش شده است (از المنجد) (از اقرب الموارد) هر چیز فراموش شده و چیزی که سزاوار فراموش شدن باشد (ناظم الاطباء) نِسْی (المنجد) (اقرب الموارد) (منتهی الارب ||) آنچه ماند به فراموشی یا اندازندش در منزلی که کوچ کرده باشند (آنندراج) (منتهی الارب) آنچه باقی گذارند رهگذران از اشیاء نابه کار و بی ارزش (از المنجد) (از اقرب الموارد) آنچه مسافر در منزلی که از آن کوچ کرده است بگذارد و فراموش کند (ناظم الاطباء) نِسْی (آنندراج) ج، انساء || کهنهء حیض که زن دور افکند (از اقرب الموارد) رکوی حیض (مهذب الاسماء) نِسْی (اقرب الموارد) رکوک حیض که بیندازند (منتهی الارب) (آنندراج) ج، انساء.