نسم

[نَ سَ] (ع اِ) دَم روح (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) نفَس روح (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) ج، انسام، نسم (منتهی الارب) (آنندراج ||) تاسه (منتهی الارب) (آنندراج ||) دم باد نرم، و اول بادی که وزیدن گیرد و فی الحدیث: بعثت فی نسم الساعه؛ أی حین ابتدأت و اقبلت اوائلها (منتهی الارب) نسم الریح؛ باد نرم، و اول بادی که وزیدن گیرد پیش از آنکه سخت شود (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) بوی شیر بوی چربش (منتهی الارب) (آنندراج) بوی شیر بوی چربی (ناظم الاطباء) بوی شیر و چربی (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) راه ناپیدا (منتهی الارب) (آنندراج) طریق دارس راه مدروس (از اقرب الموارد ||) نوعی از مرغان سبزرنگ تیزپرواز (آنندراج) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد ||) جِ نَسَ مه رجوع به نَسَ مه شود || بینی که بدان تنسم کنند (از المنجد (||) مص) متغیر گردیدن (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) دیگرگون شدن چیزی (از اقرب الموارد) گویند: نَسِمَ الشی ء || سوده شدن سپل شتر نَسِمَ البعیر؛ نقب منسمه (اقرب الموارد) (المنجد).