نسف

[نَ] (ع مص) از بیخ برکندن بنا را (از منتهی الارب) (از المنجد) (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه) (از آنندراج) برکندن (ترجمان علامهء جرجانی ص 99 ) برکندن بنا (دهار) (غیاث اللغات) برکندن بنا و گیاه (تاج المصادر بیهقی) (از اقرب الموارد) گویند: نَسَفَ البناءَ و نَسَفَ البعیرُ النبتَ || برکندن و پراکندن باد خاک را (از المنجد) (از اقرب الموارد ||) کوفتن کوه را و هموار کردن و پرانیدن آن را (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) دَکّ (المنجد) (اقرب الموارد) قال الله تعالی : یسألونک 106 ||) باد بردادن خرمن و جز آن را (منتهی الارب) -20/ عن الجبال فقل ینسفها ربی نسفاً فیذرها قاعاً صفصفاً (قرآن 105 (آنندراج) (از زوزنی) بر باد دادن (ترجمان علامهء جرجانی ص 99 ) بر باد دادن دانه را تا از خاک و کاه جدا گردد (از ناظم الاطباء ||) غربال کردن (از المنجد ||) گزیدن (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از المنجد) (از اقرب الموارد) نسوف (المنجد) یا نسوف آثار گزیدگی است (از اقرب الموارد ||) پر و لبریز شدن ظرف (از المنجد) (از اقرب الموارد).