نس

[نَس س] (ع مص) پراکنده گردیدن موی سر (از منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء ||) بانگ برزدن و راندن شتران را (منتهی الارب) (از آنندراج) راندن و زجر کردن ناقه را (از المنجد) راندن و با عصا زجر کردن شتر را (از ناظم الاطباء) راندن شتر (تاج المصادر بیهقی ||) سرزنش کردن (آنندراج) (منتهی الارب ||) خشک شدن (تاج المصادر بیهقی) (آنندراج) (منتهی الارب) خشک گردیدن (ناظم الاطباء) نسوس (آنندراج ||) درگذرنده و سریع العمل بودن در هر کاری نسیس (المنجد||) لازم گرفتن روای هر امر را (از آنندراج) لازم گرفتن روائی هر کاری را (از ناظم الاطباء) تنساس (آنندراج ||) شتاب رفتن (از آنندراج) (ناظم الاطباء ||) رفتن (از ناظم الاطباء) شتاب رفتن در آب خاصهً (آنندراج ||) فرودآمدن قوم بر آب (ناظم الاطباء) درآمدن قوم بر آب تنساس (از المنجد ||) سعایت کردن نمامی نمودن تباهی افکندن بین قوم (از ناظم الاطباء).