نزه

[نَ زِهْ] (ع ص) پاک از عیب (غیاث اللغات) نزیه (اقرب الموارد) پاکیزه (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) پاک (ناظم الاطباء) : حق همی گوید که آری ای نزه لیک بشنو صبر آور صبر بهمولوی || مکان نزه؛ جای دور از آب و علف و قعر آب و از مگسان ده و مردم و از آبخیز دریا و از فساد هوا (منتهی الارب) جای دور از کشت و آب راکد و علف و از مگسان دهات و از مردم و آبخیز دریا و از فساد هوا (ناظم الاطباء) نزیه (اقرب الموارد) رجوع به نزیه شود || تازه خوب (غیاث اللغات) خرم باصفا : چه در جهان بقعتی نیست نزه تر از گرگان و طبرستان (تاریخ بیهقی ص 457 ) جائی نزه بود و سراپرده و دیوانها همه زیر آن پرده زده بودند (تاریخ بیهقی ص 460 ) آورده اند که در ناحیت کشمیر مرغزاری خوش و نزه بود (کلیله و دمنه) موضعی به غایت نزه و خرم و متنزهی بی رنج و غم یافته (سندبادنامه ص 166 ) و حکایت سلیمان و مور و پای ملخ بگفت و چون جای نزه بود و قاآن را نشاط در سر (جهانگشای جوینی) دیگر آنکه کتب تاریخ متفرجی نزه و متنزهی بدیع باشد (تجارب السلف).