نرم گوی
[نَ] (نف مرکب) نرم گو نرم زبان نرم گفتار باادب : درشتی ز کس نشنود نرم گوی سخن تا توانی به آزرم گویفردوسی چو کافور موی و چو گلبرگ روی دل آزرم جوی و زبان نرم گویفردوسی پس آنگاه با هندوی نرم گوی به سوگند و پیمان شد آزرم جوینظامی.
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
