نذری

[نَ] (اِخ) نذری کاشی یا نذری شاملو از طایفهء شاملو و از شعرای قرن یازدهم است به روایت مؤلف مجمع الخواص که با وی شخصی کوتاه قد و ضعیف اندام، با این حال فوق العاده جنگجو و بی حیاست با حسن بیگ عجزی زدوخورد » معاصر بوده نذری او !« کرد، حسن بیگ سر او را شکست، او گریبان حسن بیگ را چاک زد از اینجا بلندی و کوتاهی قد هر یک معلوم می گردد راست: به کنج هجر تو آن بی کسم که گر میرم کسی به پرسش من جز بلا نمی آید تازه عاشق گشته ام چشم ترحم وامگیر نومسلمان گشته را یک چند عزتها بود نمی دانم چه بی دردی است یارب ناصح ما را که چاک سینه را از چاک پیراهن نمی داند صبا تاری که از زلف تو بگشود برهمن زینت زنار خود کرد دو روزی یار با ما سرگران بود ولی آخر محبت کار خود کرد دلت آزرده می گردد خدا را در دلم مگذر که ویران گشته پر تنگ است و در وی درد بسیار است رجوع به مجمع الخواص ص 212 و صبح گلشن ص 514 و قاموس الاعلام ج 6 و آتشکدهء آذر ص 27 و ریاض الجنه ص 931 و شمع انجمن ص 458 و فرهنگ سخنوران ص 599 شود.