ندور

[نُ] (ع مص) افتادن چیزی از میان چیزی یا از میان ایشان آشکار گردیدن (از منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد||) افتادن (منتهی الارب) (آنندراج) سقوط (یادداشت مؤلف ||) مردن || آزمودن || تیز دادن || برگ برآوردن گیاه و برگ برآوردن درخت یا سبز شدن آن (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) برآمدن (منتهی الارب) (آنندراج ||) بیرون آمدن شخص از میان قومش || بیرون آمدن استخوان از محل خود (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء||) تنها و غریب شدن (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء ||) کمیاب شدن ندر (از اقرب الموارد) و اسم از آن ندره [ نَ / نُ رَ ] است (از اقرب الموارد ||) پیشی گرفتن در علم و فضل (از اقرب الموارد) پیشی گرفتن در فضیلت (ناظم الاطباء) در اقرب الموارد و المنجد آمده است: نَدَرَ نَدْراً و نُدوراً به تمام معانی مذکور در فوق، اما در منتهی الارب و به نقل از آن در آنندراج و ناظم الاطباء تنها مصدر ندور ذکر شده است رجوع به نَدْر شود.