ندب

[نَ دَ] (ع مص) سخت شدن نشان زخم (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) نشاندار زخم گردیدن پشت (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد (||) اِ) نشان زخم (غیاث اللغات) (فرهنگ نظام) نشان جراحت که بر پوست باقی باشد (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) اثر جراحت که هرگز از پوست برطرف نشود (از بحر الجواهر) نشان ریش (مهذب الاسماء||) آنچه در میان کنند چون در چیزی گرو بندند (منتهی الارب) (از مهذب الاسماء) آنچه در میان گذارند چون در چیزی گرو بندند (ناظم الاطباء) آنچه به آن گرو بسته میشود (فرهنگ نظام) مالی که در سبق و رمایه به برندهء مسابقه داده میشود سبق خطر (یادداشت مؤلف) ج، انداب || رَشَق (اقرب الموارد) القوس السریعه السهم (المنجد) رمینا نَدَباً؛ أی رَشَ قاً (از اقرب الموارد) رجوع به رَشَق شود.