نخس

[نَ] (ع مص) درخستن سرین یا پهلوی ستور را به چوب و مانند آن (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) سیخونک زدن بر چارپا برای به حرکت درآوردن آن || راندن شتر و چارپایان را با درخستن سرین آنها به چوب (از منتهی الارب) راندن (از آنندراج ||) برانگیختن و ازعاج (از المنجد) (از اقرب الموارد): نخس بفلان؛ هیجه و ازعجه (اقرب الموارد ||) به پای برکندن چیزی را (منتهی الارب ||) خاراندن دو شاخ بز کوهی از جانب درازای آنها سرین آن را (اقرب الموارد ||) نخاس در سوراخ بکره کردن تا تنگ گردد (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) کم گردیدن گوشت ستور (از منتهی الارب): نخس لحمه (به صیغهء مجهول)؛ کم گردید گوشت وی (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).