نجود

[نَ] (ع ص) گردن دراز از شترمادگان و خرمادگان، یا آن که بار نگیرد (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) گردن دراز از ماده شتر و ماده خر، و آنکه باردار نشود (ناظم الاطباء ||) ناقهء درگذرنده و پیشی گیرنده (از منتهی الارب) (آنندراج) (از المنجد) ماده شتر درگذرنده و پیشی گیرنده (ناظم الاطباء) قیل: الناقه الماضیه، و قیل: المتقدمه (اقرب الموارد ||) ناقهء بسیارشیر (از منتهی الارب) (آنندراج) مغزار (اقرب الموارد ||) ناقه که در جای بلند خواب کند (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد ||) ناقه که چون با شتران بسیارشیر گردد چون دیگران بسیارشیر شود (منتهی الارب) (آنندراج) ماده شتری که چون با شتران باشد هرگاه دیگران بسیارشیر شوند شیر وی نیز فراوان گردد (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) زن عاقلهء شگرف (منتهی الارب) (آنندراج) زن عاقلهء نبیله (اقرب الموارد) زن دانشمند عاقل شگرف (ناظم الاطباء) نبیله عاقله (المنجد) ج، نُجُد (|| اِ) خون (المنجد) ج، نواجید.