نجو

[نَجْوْ] (ع اِ) پوست بازکرده (منتهی الارب) (آنندراج) پوست برکنده شده و بازکرده شده (ناظم الاطباء) اسم است منجو را (اقرب الموارد ||) ابر آب ریخته (منتهی الارب) (آنندراج) ابر باران ریخته (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) ابری که باران از وی رفته باشد || سرگین دده (منتهی الارب) (آنندراج) حدث آدمی و سباع (از بحرالجواهر) حدث سباع (دهار) غایط سرگین (ناظم الاطباء ||) هرچه از شکم بیرون آید از باد و پلیدی (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از المنجد) (از اقرب الموارد ||) راز میان دو کس (از اقرب الموارد) (از المنجد) راز (فرهنگ خطی) ج، نِجا (المنجد (||) مص) رهیدن رستن (از منتهی الارب) (از آنندراج) رهیدن و رستن از هلاکت (از ناظم الاطباء) خلاص یافتن (از اقرب الموارد) نجاء نجایه (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (المنجد ||) خلاص دادن (المنجد) رهاندن || بریدن درخت را (از منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) پوست باز کردن (از منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) برکندن پوست شتر را (ناظم الاطباء) پوست از چوب باز کردن (تاج المصادر بیهقی) سلخ (از المنجد ||) خویش ناشناسا کردن تا کسی را چشم زخم ( رساندن (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) تیز دادن (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد)( 1 (المنجد ||) بیرون آمدن تیز و غایط (منتهی الارب) (آنندراج) (از المنجد) خارج شدن حدث از شکم (اقرب الموارد) بیرون آمدن حدث (تاج المصادر بیهقی) غایط کردن (زوزنی ||) راز گفتن با کسی (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) نجوی کردن (ناظم الاطباء) نجوی (اقرب الموارد) راز کردن (تاج المصادر بیهقی) و نجوی اسم است از آن (از المنجد||) بوییدن دهن کسی را (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد ||) برآوردن حاجت خود را (از ناظم الاطباء ||) آشامیدن دوا را (از المنجد) ( 1) - و اصله من النجوه لأنّه یستتر بها وقت قضاء الحاجه (اقرب الموارد).