نجاف

[نِ] (ع مص) بستن قضیب تکه را تا گشنی نکند (از منتهی الارب) نجاف بستن بر تکه (از ناظم الاطباء) قضیب تیس بستن تا گشنی نتواند کردن (تاج المصادر بیهقی (||) اِ) دوالی است که مابین قضیب و شکم تکه بندند تا گشنی کردن تواند (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) و یا آنکه قضیب آن را با پای وی و یا با پشت آن بندند (ناظم الاطباء ||) مدرعه (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) جامه ای است پشمی (از منتهی الارب) (آنندراج) جامهء پشمین (ناظم الاطباء) ||پاشنهء زبرین در (مهذب الاسماء) پاشنهء در، یا آنچه پیش در باشد از آستانهء بالائین، یا آن دربند است (منتهی الارب) (آنندراج) آنچه بنا شده باشد به صورتی برآمده بر بالای در، یا مشرف بر آن (از المنجد) اسکفه الباب او دروند الباب، و فی الاساس: علی بابه نجاف و هو ما بنی ناتئاً فوق الباب مشرفاً علیه کنجاف الغار (اقرب الموارد ||) نجاف غار؛ صخرهء برآمدهء مشرف بر آن (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) جِ نَجَف (از اقرب الموارد) رجوع به نجف شود.